. 
. فى قلب الروح كلام يشكى بنبض الروح ، و دمعة بتحكى ويا الليل كلام سابح فى بحر الهجر بعد القرب ، و صوتك جوه منى يعيد كلام قاله زمان عن الحضن اللى ياخدنى بكل مشاكلى و همومى و هخرج منه مغسولة كأنى فى نهر بيشيل من القلوب احمال ..وعدت و قلت حضنك بيت و مأوى لقلبى و عذابه ، و قلت انك هاتسمعنى ، تحس الاهه من قلبى تلاقيها فى قلبك الطيب يحولها لبسمة و فرحة فى عيونى ، و صدقتك و انا حاسة انى ماليش غيرك ، ما كنتش عاوزة غير قربك و كلمة حب فى عيونك ، مكانش ضرورى اسمعها ، و كنت اتمنى تسمعنى ، و جوه الحضن مالقيتش الا السهام خارجة بتقتلنى ، وقعت و دمى على صدرك و ناسية انى الجراح بايديك و مديت ايدى باتمناك تنجينى ، و كملت الجراح بنظرة قسوة من عينك على كام كلمة تدبحنى تقولها و يختفى صوتك ، ما حسيتش و انا عينى فى عيونك لا بندمك و لا حزنك على جراحى ، و ايه ذنبى و ايه جنايتى و انا كل اللى عملته فى دنيتى جنبك هو انى حبيتك و حسيتك .. كفاية انى لحد اليوم ده مجروحه و دمى باقيته على صدرك ، ماتنساش لما تعرف غيرى تبقا تشيل اثر دمى .